Op familiebezoek..

.. dat was wat we deden afgelopen zondag. En vandaag niet bij mijn familie of bij die van R. Nee, vandaag gingen we op bezoek bij de familie van Jules!

Het was een dolle boel, met zes enthousiaste honden bij elkaar. Marjan (de fokker) was er met vier honden en broertje Gyzs met zijn baasjes.

Links op de foto zit Gyzs, de broer van Jules. Daarnaast zit mama Hölgy, dan komen een paar tantes en helemaal rechts zit ons Juultje. Al lijken de honden erg op elkaar, toch vonden wij onze Jules uiteraard de allerknapste en allerliefste. Wel is hij degene met de slechtstwerkende oren... (of zou dat aan ons liggen, ahum..). Daar gaan we dus de komende tijd maar eens goed mee aan de slag, zodat hij bij de volgende reunië nét zo goed luistert als de rest van zijn familie.

Kijk hem hier toch eens staan: er ruist duidelijk iets in het struikgewas.

Moeder had weinig belangstelling voor haar kroost, en andersom was dat ook het geval. Wel hadden de broertjes samen een geweldige ochtend. Ze hebben heerlijk gespeeld en zochten elkaar ook steeds op. Zeker voor herhaling vatbaar!

's Middags heb ik er mijn bloemetjes weer eens bij gepakt. Ik had even geen zin in Huisjes. Verandering van spijs zeg maar. Er zijn weer een aantal bloemetjes gemaakt en vastgezet. 

Het was reuzegezellig Wietske! en voor herhaling vatbaar. Dank je wel voor het mooie stofje en het lieve kantje. Ik ga ze allebei gebruiken in mijn Huisjesquilt.

Binnenkort gaan we elkaar sowieso weer zien bij Francoise en bij Dorry!

(Zojuist kwam mijn jongste zoon thuis en hij was heel benieuwd naar onze ontmoeting. Want ja, zoals ik altijd tegen mijn kinderen zeg: ben voorzichtig met contacten via het internet, iemand kan zich heel anders voordoen. Die leuke jongen kan zomaar een vies oud mannetje zijn.  Zoiets  kreeg ik dus vanochtend van hem te horen!! Nou, ik kon hem geruststellen!!)

Weet je wat ik zie als ik gedronken heb??

....allemaal Huisjes, zó veel Huisjes, om me héééééééén. Huisjes, Huisjes...Lalalala

En hééél langzaamaan worden al die stapeltjes, zakjes, rijtje hier, rijtje daar, bovenste deel van de top, oh ja, daar nog een stapeltje huizen die eerst op de foto gezet moeten worden... héééél langzaamaan worden al die losse huisjes aan elkaar gezet tot een grote top. En mooooi dat ie wordt!!

Sinds vorige week ben ik de trotse eigenaar van een eigen hokkie, een kamer voor mij alleen (nou ja, bijna voor mij alleen) in ons huis. Ik noem dit hokkie zelfs (met een dikke vette knipoog!) Mijn Atelier! 

Het is de ruimte waar -toen we ons huis kochten- de keuken was. Voor ons zessen was deze te klein en we bouwden een nieuwe keuken aan de achterkant van het huis. De voormalige keuken werd ingericht als kantoor. In de praktijk werd er maar weinig gebruik van gemaakt. Manlief verhuisde liever zijn spullen om gezellig aan de keukentafel te werken. Het kantoor werd dus een soort van opslagruimte. Zó jammer, zeker omdat het de enige ruimte beneden is waar de zon naar binnen schijnt. Daarom kreeg de kamer een nieuwe bestemming: het werd de Chill-ruimte voor de kinderen. Maar ook zij vinden het vaak toch fijner om gewoon bij ons in de woonkamer te zijn, of ze vertrekken naar hun slaapkamer. Ik zag dus mijn kans schoon! Het bankje wat er stond, verhuisde naar de slaapkamer van tweede zoon, in ruil daarvoor kreeg ik zijn bureau. En kijk eens wat ik daar allemaal op kwijt kan:

Het is zó heerlijk dat ik hier mijn spullen gewoon kan laten liggen. Scheelt me heel veel tijd in uitzoeken en klaarleggen/opruimen. Eén keer per week moet het bureau leeg zijn, dan krijgt jongste zoon bijles in wiskunde (en ook hij is niet zo dol op opruimen, kijk maar, zijn wiskundeboek en rekenmachine liggen er nog..).

Als ik binnenkort nog wat heb opgeruimd en verder ingericht plaats ik nog wat foto's. Want ja, het wasrek staat er nu ook, maar dat laat ik lekker niet zien! (en zie je daar achter het bureau nog net een stukje behangpapier? Rood met witte stippen, zó leuk! Ik kreeg het als een soort van inpakpapier om een schilderij wat ik ooit kocht. Ik heb geen idee wat ik er mee moet, maar kan het niet over mijn hart verkrijgen om weg te doen. Ik ben dol op Rood-met-Witte-stippen.)

Ik doe mijn spreekbeurt over quilten..

.. zo voelde het gisteren een beetje toen ik een workshop gaf voor een groepje vriendinnen/oud studiegenoten. Ik was al  vroeg uit de veren om alles klaar te zetten. Hè, waarom wacht ik hier toch altijd tot het allerlaatst mee.. wat dat betreft ben ik nog weinig veranderd. Het zorgde dus ook voor een momentje van stress omdat ik de navulling van inkt voor het stempelkussen niet kon vinden. Terwijl ik dus héél zeker weet dat ik die heb. Té goed opgeruimd zullen we maar zeggen. Gelukkig was daar mijn reddende engel, in de persoon van Jeanneke, die me een paar kussens leende. Pfoe... opluchting, ik zag mijn workshop al in het water vallen. En natuurlijk, ik had ook malletjes kunnen maken maar dit werkt natuurlijk wel veel sneller en nauwkeuriger. (achteraf bleek ik voldoende te hebben aan mijn stempelkussen, maar goed..)

De bedoeling was om een kussenhoesje te maken. Dat kun je altijd wel gebruiken en is een leuk projektje om mee te beginnen, leek me zo. Mijn voorbeeld was ook nog niet af maar goed gedrapeerd om een kussen viel dat nauwelijks op!

Laatst had ik met Francoise al stoffenpakketjes samengesteld, kijk maar hoe gezellig ze hier al op tafel staan.

Er is door mijn vriendinnen heel hard gewerkt, het was een hele gezellige dag! Natuurlijk moest er ook het nodige bijgepraat worden want we zien elkaar maar een paar keer per jaar. 

Tussendoor namen we een korte lunchpauze met een kopje heerlijke pompoensoep, door T. gemaakt en een broodje. Daarna weer verder. J. kwam er 's middags ook nog bij en werd ook snel aan het werk gezet. De tijd vlóóg voorbij. Kijk maar eens hoe hard er hier gewerkt wordt:

Voor dat we het wisten was het 17.30 uur, tijd om te stoppen. Omdat  niemand klaar was, is er meteen een vervolgafspraak gemaakt en zijn de pakketjes mee naar huis gegaan om daar nog wat verder te kunnen werken.

Hier op het bankje zie je het voorbeeld van het hoesje: (ik zag net pas mijn benen in de spiegel!)

Wij sloten de dag af met een etentje bij De Kievitshoeve, een restaurant op loopafstand. Terwijl we daar zaten begon het te regenen maar gelukkig was daar oudste zoon die zijn moedertje en vriendinnen met alle plezier met de auto op kwam halen. Even een beetje proppen maar ach, het was maar een klein stukje!

In november gaan we verder. Als ik er aan denk zal ik nog een foto plaatsen van het eindresultaat.

Het was een hele gezellige dag en ik ben benieuwd of er weer wat mensen zijn besmet..!

Mijn hoekje

Dit is "mijn hoekje" in de huiskamer:

Hier zit ik 's avonds, met al mijn spulletjes binnen handbereik: het doosje met de bouwstenen, het kleine rose doosje met naalden, garen e.d., mijn oh zo handige Ikea-ding-voor-op-je-schoot-eigenlijk-bedoeld-voor-de-laptop, maar door mij in gebruik als mijn werkblad, een lamp niet te vergeten. En dan, op de kist (die is verscholen onder heeeel veel) liggen mijn Huisjes. Een stapeltje hier, een stapeltje daar, het bovenste gedeelte van de top, het onderste gedeelte van de top, een rijtje huisjes aan elkaar, een stapeltje met huisjes die nog gefotografeerd dienen te worden, huisjes in delen die erop wachten om één huis te worden. De bouwtekening ligt er ook nog tussen... En geloof het of niet, er zit een systeem in. Alleen..... ben ik vergeten hoe het systeem ook alweer was. Oftewel: Chaos..! Daarom ga ik maar beginnen met alles opnieuw te ordenen, ik ben het overzicht compleet kwijt. Mmmmm.. Een klusje waar ik niet zo heel veel zin in heb maar wat nodig is om weer overzicht te krijgen.

(tussen al die lapjes liggen trouwens ook nog 2 boeken die ik graag wil lezen en voor de kist liggen nog 2 stapels met ongelezen tijdschriften. Zélfs mijn favorieten (101 woonideeën en Ariadne at Home liggen nog van een paar maanden in de verpakking op mij te wachten.) Er zitten écht te weinig uren in een dag..

Als laatste wil ik jullie nog het blikje laten zien waar ik vanochtend bij de Appie tegenaan liep:

Ik vind hem zó mooi!! Is eigenlijk bedoeld voor theezakjes maar hèèè, in zo'n prachtig doosje bewaar je toch geen theezakjes?! Nee hoor, is weer een prima doosje voor een volgend stapeltje van het een of ander!!

Huisjes van week 32, 33 en 34

De beloofde update kwam er dus niet.In plaats van op zondag achter de computer te zitten, gingen we gewoon nóg een dag naar zee. En ook nu was het weer heeeerlijk!! Misschien moeten we toch ooit eens ("later") verhuizen naar de kust?!
Jules heeft weer lekker kunnen rennen en spelen op het strand. Ook is hij dol op pootje baden! Dit weekend wordt er prachtig weer verwacht dus je snapt wel waar wij dan zitten! Dochter en oudste zoon met vriendin gaan dan mee. Zij willen gaan zwemmen en ik ben heel benieuwd of Jules dan wel verder de zee indurft.

Dan nu de huisjes, te beginnen met week 32: De week waarin dochter en ik in Parijs waren:

Dan week 33: dit was de week waarin onze jongste zoon 14 (!!) jaar werd. Ik zeg VÉÉRTIEN!! Mijn kleine jongen... al 14 jaar... Slík.. (en zo klein is die jongen trouwens ook niet meer hoor, tegenwoordig ben ik met mijn 1 meter 70 de kleinste hier in huis).

Veertien jaar geleden maakte dit mannetje ons gezin compleet. Vier gezonde kinderen, wat een rijkdom! En wat waren de broertjes en zus  blij met hem. Die snoetjes toen ze hem voor de eerste keer zagen.. zó mooi. In vijf en een half jaar tijd heb ik 4 kinderen op de wereld gezet. Het waren hele drukke maar ook hele gelukkige jaren. Ik voelde me net Moeder de Gans met het grut om me heen. Met weemoed kan ik terugdenken aan die tijd, zeker wanneer de pubers weer eens lekker bezig zijn hier. ;-)  Maar ja, zo gaat dat hè, alles heeft zijn tijd. Nu geniet ik van mijn kinderen die steeds zelfstandiger worden/zijn en steeds meer hun eigen leven gaan krijgen.(en stiekem verheug ik me al een heeel klein beetje op kleinkinderen. Ssssst, niet vertellen....!!)

Als laatste week 34: een week waarin we lekker konden genieten van het weer. Want wat hebben we toch een prachtige nazomer zeg.

Afgelopen week heb ik tussen de bedrijven toch nog de nodige huisjes kunnen maken. Ik zal ze nu eens gaan fotograferen zodat ik snel weer een update kan geven.

Fijn weekend allemaal!

Heerlijk dagje!

Vandaag hebben we genoten van een heerlijk dagje Zeeland!
We begonnen de dag in Middelburg met een paar winkels die ik op "mijn lijstje" had staan. Adressen die ik zie in mijn favoriete woonblad en vervolgens opsla op een plekje in mijn hoofd voor het geval  ik nog eens in de buurt kom.
Daarna ging de reis naar Oostkapelle. We hadden namelijk ook Jules bij ons en bezoeken nu dus stukjes strand waar honden zijn toegelaten. In Oostkapelle dus! Eerst was het tijd voor de lunch en daarna hebben we gewandeld over het strand, Jules heeft heel veel extra kilometers gemaakt rennend achter de bal. Heerlijk in het water geplonsd ook, al zorgt hij er wel voor dat hij grond onder zijn voeten blijft voelen. Het is ook zo fijn te merken dat hij steeds beter gaat luisteren en terugkomt als we hem roepen, zélfs wanneer hij met andere honden aan het spelen is. Hij is dol op zijn soortgenoten en rent enthousiast op ze af wanneer hij er weer een in het vizier heeft. De meeste honden zijn wel in voor een stoeipartij. Af en toe komt Jules een hond tegen die zijn enthousiasme niet kan waarderen en dat laat merken door grommen of bijten/happen. Gelukkig nooit hard maar wel zo dat het Jules duidelijk is dat hij beter een ander vriendje kan zoeken. Tot vandaag... Hij werd heel hard gebeten door een Dobermann. Zó zielig... hij begon vreselijk te piepen en janken en hield dit een tijdje vol. Dat was wel even schrikken.. Er was overigens niets te zien en nadat hij een tijdje bij ons had gelegen zijn we weer verder gelopen. Gelukkig rende hij weer volop en ging ook weer naar andere honden toe. Een trauma heeft hij er dus niet aan overgehouden, denk ik.

Terug van het strand zijn we koffie gaan drinken, uiteraard met iets lekkers erbij. Dat kon gerust, na al die kilometers door het zand ;-)

Op weg naar huis hebben we eerst nog een stop gemaakt in Veere. Wat is dat ook een leuk plaatsje! Ook daar nog naar een paar winkeltjes van "het lijstje"bezocht. En uiteraard niet met lege handen naar buiten gegaan. En natúúrlijk zijn het allemaal cadeautjes!! Kan ik thuis nog eens extra genieten bij het uitpakken!! Binnenkort ga ik zeker nog eens terug, wanneer we wat meer tijd hebben, zodat we Veere wat beter kunnen gaan bekijken.

Morgen probeer ik een update te geven van de Huisjes. Er is al weer best een stapeltje af maar ik moet ze nog wel even fotograferen.