Hoe is het met Jules?

...dat vroeg Jeanneke zich af. En aangezien ik toch weinig quilterigs kan laten zien ga ik jullie nu antwoord geven op die vraag.

Jules is onze Vizsla-pup en hij is vandaag precies 10 weken. Sinds 2 1/2 week woont hij bij ons.
Zijn eerste autorit van de fokker naar ons huis duurde ruim een uur en hij gedroeg zich voorbeeldig.

De keuken en het aangrenzend stukje van de tuin hebben we puppyproof gemaakt d.m.v. een traphekje en hekje in de tuin. In de keuken hebben we zeil gelegd zodat het niet uitmaakt hoeveel ongelukjes hij heeft. We laten het gewoon liggen tot het eind van de "zomer" (als die nog ooit gaat komen..) en willen dan nog gelijk  de muren en het plafond een keer witten, hoeven we tenminste de vloer niet af te dekken. Gevalletje: twee vliegen in één klap, zeg maar.

In de keuken staat ook de bench van Jules.

Op deze foto ligt hij nog te slapen in het doosje wat hij meekreeg van de fokker, heerlijk met zijn vertrouwde luchtje nog er in. Inmiddels hebben we de bench al iets groter gemaakt en slaapt hij ook niet meer in de doos.

Hij groeit overigens ook als kool. Dat valt vooral onze oudste zoon op die alleen in het weekend thuis is. In het begin was hij nog zo heerlijk onhandig met "rennen", of wat daarvoor door moest gaan, nu wordt hij echt steeds sneller. 

De eerste nachten heeft onze zoon op de bank geslapen zodat hij het zou horen als Jules wakker zou worden maar dit bleek niet nodig te zijn. Vanaf de eerste nacht slaapt hij door totdat er 's ochtends (rond 7.00 uur) iemand beneden komt. En ook dan blijft hij vaak nog lekker even liggen. Lekker hoor!

Wandelen vind hij heerlijk, maar dan wel pas als we 100 meter van huis zijn. Weggaan van huis vind hij nog niets, hij zet zich dan schrap of gaat gewoon zitten. Dan moet de trukendoos open om hem toch maar mee te lokken.

Het is vooral geluk hebben als er een andere hond in zicht komt, dan wordt Jules ineens snel! Het is zo leuk om te zien hoe hij reageert op en speelt met andere honden. Afgelopen week kwam mijn vriendin langs met Storm, haar hond.

Jules lag te slapen in zijn bench toen Storm daar kwam snuffelen. Ik heb hem nog nooit zo snel wakker zien worden! Hij was zo enthousiast en bleef maar achter Storm aanhobbelen.

De afgelopen dagen zijn we ook iedere dag wel even naar het bos geweest. Dat is ook genieten en niet alleen voor Jules. Het is zo heerlijk om daar rond te lopen en te genieten van de rust en de vogelgeluiden. 

En kijk eens wat een prachtig houtsnijwerk we onderweg tegenkomen:

Wanneer we dan thuiskomen na zo'n -voor Jules- vermoeiende wandeling is het goed rusten!

Maar dit is toch wel zijn favoriete slaapplekje: lekker bij iemand op schoot!!

Ik geloof dat ik maar beter een hondenblog kan beginnen, ik maak tegenwoordig meer foto's van Jules dan van mijn quiltwerk... 

De vlag kan uit!

De weg er naartoe was lang en met tijden zwaar, met onderweg de nodige hobbels maar vanmiddag kwam dan toch het verlossende telefoontje: onze tweede zoon is GESLAAGD!!!!
Wat ben ik blij voor hem en supertrots: het is je gelukt jongen!!
De vlag hangt uit!

Lunchpauze..

Tijd om te lunchen dus men neme een dienblad met daarop: een broodje kaas en een beker sinaasappelsap, de voorraaddoos met bouwmateriaal en het kleine rose doosje met naaispulletjes.

En zo ziet dat eruit:

Ik ben druk bezig om de gigantische bouwachterstand in te halen. Het streven is minstens twee huisjes per dag te maken, één voor die dag zelf en de andere om de achterstand in te halen. Vanochtend bij het ontbijt maakte ik nog een huisje af waar ik gisteren aan begonnen was. Ik heb ze ook maar even op mijn blaadje gelegd!

Het resultaat van mijn noeste arbeid van vorige week zit in dit blikje.

Jullie willen vást ook wel de inhoud zien, daar komt ie:

Zestien huisjes en één blanco blaadje, keurig op volgorde op een stapeltje. Oftewel rij zeven compleet! Waar dat ene blanco blaadje voor is? Die staat voor 26 april, de dag dat mijn dochter 16 jaar werd. Voor haar maak ik nog een speciaal huisje, met stofjes van rokjes en jurkjes die ik bewaard heb.

En het huisje wat ik vandaag maakte tijdens de lunch? Dat is het eerste huisje van rij acht. Rood-Wit-Blauw met Oranje boven! Oftewel Koninginnedag. Een dag waar wij helemaal niets van meegekregen hebben omdat we toen in Groot-Brittanië langs het strand liepen, heerlijk in het zonnetje. Genieten hoor, na twee regenachtige (maar wél hele fijne) dagen in Londen.

Jawel, ik ben er nog! En eigenlijk heb ik ook genoeg te vertellen maar toch doe ik dat nog niet. Het lukt me namelijk niet om foto's te plaatsen en een verhaaltje zonder plaatjes is zo saai.. Het programma waarmee ik voorheen mijn foto's bewerkte is ermee gestopt. Nu ben ik dus op zoek naar een alternatief maar dat valt nog niet zo mee. Ik ben Picasa aan het ontdekken, foto's bewerken lukt me inmiddels, alleen lukt het me dus niet om ze te uploaden naar mijn blog. Misschien kan één van jullie me helpen? Voor nu ga ik mijn computer uitschakelen en er eens een nachtje over slapen. Misschien dat het morgen, wanneer ik ben uitgerust, wél lukt. 

(kan het niet laten om nog een foto van Jules te laten zien..! Volgende keer komen er weer Huisjes. Beloofd!)

Geboren..

Wat ik aan het begin van dit jaar echt NeverNooitNiet had kunnen denken is dus nu ondertussen een feit: ons gezin wordt uitgebreid met een hond. Een échte hond.... Ik en een hond, een combinatie die niet echt voor de hand lag. Jaren en jaren is het al een hele grote wens van de kinderen maar altijd heb ik de boot af weten te houden. Een hónd, ik moest er niet aan denken. Een huis wat ruikt naar hond, haren overal, nee dankjewel. En nu dus toch overstag gegaan. En echt, het is niet te geloven maar na een bezoek aan een kennel hier in de buurt ben ik ook echt helemaal óm. Veel gelezen over de verschillende rassen, een keuze gemaakt en een fokker gevonden en jawel: 10 dagen geleden is onze pup geboren! Ik hoop dat hij heel goed gaat luisteren naar de naam die we voor hem hebben gekozen: JULES.

Zaterdag mogen we op kraamvisite en de puppies voor de eerste keer gaan bekijken in het echie. Tot die tijd kijken we iedere dag naar de foto's die op de website worden geplaatst. Jules heeft maar liefst 4 broertjes en 4 zusjes, kijk ze toch eens lekker bij elkaar liggen hierboven.

Mijn speciale huisje is dan ook voor Jules. Vanaf nu hebben we er ieder jaar een verjaardag bij!

De eerste speeltjes zijn al gekocht net als het haakje voor zijn riem. Het voelt als een soort van zwangerschap, je voorbereiden op de komst van een nieuw gezinslid. Dus wat ligt er nu op mijn nachtkastje?

Huisjes van week 14

Daar ben ik met mijn tweede post van deze dag: ditmaal met een update van de Huisjes. De Huisjes van week 14, ik loop dus nog steeds een week achter.

Zoals je ziet zijn dit maar 6 huisjes. Het huisje van zaterdag 7 april is een héle speciale. Het hoe en wat laat ik jullie de volgende keer zien..

Mijn eerste quilt

In navolging van Rita  wil ik ook graag mijn eerste quilt laten zien. Het is een Samplerquilt in -ik zou haast zeggen uiteráárd- mijn favoriete kleur.
De basisbeginselen van het quilten werden mij geleerd door Françoise. Volgens mij was dat in 2007 of 2008. Haar zoontje was net geboren en lag gezellig pruttelend in de box in de cursusruimte! Het állereerste blok wat ik maakte zie je rechtsboven in de quilt. Wat was ik toen trots op mezelf. Allerlei technieken werden besproken en blok na blok werden gemaakt. Toen ik zo ver was dat ik de blokken aan elkaar kon zetten begon ik te twijfelen over dat eerste blok. Ik vond het helemaal niet meer zo mooi.. Zou ik het er wel tussen doen of zou ik gewoon nog een ander blok maken? Op aanraden van Françoise deed ik het er tóch tussen, het was tenslotte wel mijn allereerste blok.
Het doorpitten was ook een heerlijk werkje, ook al was (en ben) ik daar geen ster in. Later heb ik er wel eens over gedacht om dit ergens machinaal te laten doen. Toch heb ik daar nog nooit voor gekozen. Ik vind het namelijk zo leuk om alles zelf te doen. En ach, dat het dan niet perfect is? So what, ik ben er tevreden mee.