19 jaar geleden kwam dit kleine mannetje op de wereld. Na een lange en zware bevalling van 20 uur (en een beetje hulp van de vacuümpomp) was hij er. Hij maakte mij mama! Inmiddels is dit mannetje dat bij zijn geboorte 3600 gram woog, uitgegroeid tot een flinke sterke kerel van 1.85 m. En ieder jaar weer zeg ik op zijn geboortedag tegen hem: ... jaar geleden lagen we samen in het ziekenhuis. En zijn antwoord is dan: Jahaa mam, dat zeg je ieder jaar. Ieder jaar denk ik terug aan hoe het begon met het breken van de vliezen, de gedwongen opname (meconiumhoudend vruchtwater) in het ziekenhuis, de overnachting op de verlosafdeling in een kamer waar muggen zaten. Muggen.. in de winter, en in een ziekenhuis. De inleiding de volgende dag met als geweldig hoogtepunt de geboorte van mijn zoon om 17.25 uur. En dat is dus nu al weer 19 jaar geleden. Waar blijft de tijd..
Vandaag dan ook een speciaal huisje: het is gemaakt van stofjes van zijn bloesjes. Pas de laatste jaren bewaar ik die met het idee hier ooit een quilt van te maken. Een beetje misleidend is misschien het cijfer 25 op het dak, een klein gedeelte van de stof heeft een soort stempelachtige bedrukking en die wilde ik graag gebruiken.
